Uzat elini anne…

Uzat elini anne…

Boyunları bükük değil,

Kirli vücutları arınmaz

mikroptan, nasırdan...

Karınları zil çalmaz

açlıktan,umuttan...

Kalpleri sanmayın vazgeçer

sevdadan,aşktan...

İnsanlara kin tutmazlar

hatalarından...

Rüzgarın sesleri

korkutmaz onları...

Yağmur tanecikleri

ıslatmaz yüreklerini...

Karlar üşütmez

ısınmamış bedenlerini...

Bir unutulmuşluk,

Bir vefasızlık,

Bir de ölüme terkedilmişlik,

Düşer muş’un,Diyarbakır’ın üstüne...

Belki de zamanla,

kan kanserine, Aidse,

sevgiye, dostluğa,

sonsuzluktaki yıldızlara,

Gidecek çocukların

yüreğine, kalbine düşer...

haydi uzat elini ” anne” ,

Isıt o küçücük yürekleri...!                          M. Aydemir     18.03.97   s:00:52    muş’un çocukları için