Kaybetmeden sev...

Kaybetmeden sev...

Kim sevdi incir ağacını,

Meyvesini koparırken dalından.

Gölgesinde korunurken,

Güneşin sıcaklarından,

Bunalıp trafik gürültüsünden,

Sükutu kırlardaki ağaçlarda arayan,

Sevdalarını, aşklarını yazdın

gölgesinde;

Gönlünü açmışken doğaya,

Acılarını, hüznünü paylaştın,

Oradan seyrederdin semayı,

Bir başka olurdun,

Sınavı yaşadın

okşardın gönlünü;

Dağların heybeti bir başka

görünürdü oradan;

Bulutlar bir başka geçerdi

gözlerinin önünden;

Ya rüzgarın sesi,

bir melodi söylerdi,

yapraklar eşlik eder,

bir gitarın telleri olurdu,

Ben şarkıyı söylerdim.

Sonra kestiklerinde,

Bir hançer yaraladı; kalbimi...

Galiba sevmiştim incir ağacını...                       M. Aydemir                 20.05.91