Bilinmez..

Bilinmez..

Geçen günde...

Bir tutam gül kopardım,

Sevda tarlalarından,

Düşmesin diye sıkıca tuttum,

Kalbimde hissettim dikenlerin,

acısını...

Bana anlamak , inanmak zor geliyor,

Onu yumsak elimden bırakmak,

Tekrar tekrar o tarlaya dönmek,

Ve yeni güller toplamak...

Üstümden uçak geçi yor,

İçindeki insanların yükünü taşırken,

Dalgalar halindeki bulutların içine,

Dalıp gitti bir an,

nereye bilinmez.

Onca yılardan, emekten sonra

Kurumuş sıcağında,

güneşin tarlalar.

Anlaşılan bu acıdan...

Kaybolmak da varmış...                M. Aydemir