Ayrılık..

Ayrılık..

Bir kez daha hüküm verdiler

bana...

Suçum inanmak düşüncede

Sevgiye, aşka, insana,

Yolum yine Yedikule zindanı...

Doyasıya konuşmak duvarlarla

Düşüncelerimde yine yalnız,

sadece sevgi...

Aylar sonra gördüm ışığı

Gözlerim yorgun

Hiç bıkmayan aslan gibi

Kükrer açılır,

tane tane,

Bir an belirir yanı basımda

İki çavuş...

Birinin adı hasan,

Diğerinin Mevlüt,

Girdiler kollarıma...

Suçum inanmak düşüncede

Sevgiye, aşka, insana,

Yolum Çanakkale zindanları...

Çıplak bedenim doyasıya

Gömülecek; belime kadar kanallara

Arınacak sanırlar kardan soğuk sularda

Kaslarım bir makaranın

ipleri gibi...

Yavaş yavaş ayrılacak

Teker teker sayılır günler

Üç ayı çıkarmaz derler..

Bilmezler ki hayatım geçti

Sevmekle ve inanmakla,

Demir zincirler çürüdü,

Duvarlar ağlar için için,

Ranzalar sallanır yükünden,

Zindanlar hasret değil,

bana...

Onlar da severler,

benim gibi...

Onlar da suçlu,

benim gibi...

Suçumuz inanmak düşüncede

Sevgiye, aşka, insana...!                                      M.aydemir

06.11.2006  s:  23:20