Avutmak...

Avutmak..

Duygularım ağlıyor

Hapsedilmişlik kokan yürekte

İsyan eder bazen

Elinde 7,65’likle kovalar beni...

Bilmem neden, niçin

Güneşli günlerde değil

Yağmurlu havalarda da

kovalar gölge gibi...

Ateşler yakar

Ateşe odun sürer

Bir dağın derdine benzetir beni...

Yalanlar söyleyemem

Ama gösterdiği yollarda yürüyemem

Gözlerime gönderdiği mektuplara

Bir kelime bile cevap veremem...

Duygularım ağlar

Kendi kendine

benim için;

Alıp elimin içine

Sıcaklığını duyup bırakmak

Kanadı kırık kuşlar gibi...

Terk etmek de

hangimize yakışır.                         M. Aydemir     03.05.97